Αστέρας Μαρμάρων Πάρου

Α Ν Δ Ρ Ι Α Κ Ο Σ   Α.Ο.Φ.
Η ιστορία του ανδριώτικου αθλητισμού ξεκίνα, όπως πολλά στην Άνδρο, από την ιδιωτική πρωτοβουλία. Ο Σταμάτης Εμπειρίκος, μέγας ευεργέτης του νησιού στις αρχές του 20ου αιώνα, μετά τη συμβολή του στην κατασκευή του Εμπειρίκιου Γυμνασίου το 1925, με κληροδότημα του, το 1931, δημιούργησε και το Εμπειρίκιο Γυμναστήριο, με σκοπό την άθληση των μαθητών. Η δημιουργία του Γυμναστηρίου έδωσε τη δυνατότητα για τη συγκρότηση και της πρώτης ποδοσφαιρικής ομάδας στην Άνδρο του Ανδριακού Ομίλου Φιλάθλων (Α.Ο.Φ.).

Η δημιουργία της ποδοσφαιρικής ομάδας ήταν κάτι πολύ προχωρημένο για την εποχή. Το ποδόσφαιρο ήταν ουσιαστικά μια νέα εμπειρία τότε. Αρκεί να αναλογιστούμε πως η ΕΠΟ ιδρύθηκε μόλις το 1926 και το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου διεξήχθη το 1927. Ή, ακόμα πως μερικές από τις μεγαλύτερες ομάδες ποδοσφαίρου, όπως π.χ. η ΑΕΚ (1924), ο Ολυμπιακός Πειραιώς (1925) και ο ΠΑΟΚ (1926), ιδρύθηκαν λίγα χρόνια νωρίτερα. Οι αγώνες της πρώτης μακρινής αθλητικά περιόδου για το ελληνικό ποδόσφαιρο είχαν τοπικό χαρακτήρα και ήταν σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Ακόμα και το πρωτάθλημα Ελλάδος από το 1927 μέχρι το 1959 γινόταν κυρίως σε τοπικό επίπεδο. Το ίδιο φυσικά συνέβαινε με τον Α.Ο.Φ. και το ανδριακό ποδόσφαιρο. Το Εμπειρίκιο Γυμναστήριο με τις περιορισμένες διαστάσεις του (έπαιζαν ομάδες 9Χ9) αποτυπώνει τα όρια του ποδοσφαίρου εκείνης της εποχής.

Η πρώτη εποχή
Οι αγώνες στην αρχή ήταν με ομάδες επίλεκτων από την Αθήνα ή άλλες ομάδες από το νησί και τις Κυκλάδες. Οι παίκτες που πλαισίωσαν τον Ανδριακό ήταν νέοι της Άνδρου με αγάπη στον αθλητισμό και στο ποδόσφαιρο. Ανάμεσα τους ήταν τότε και κάποιοι που ξεχώρισαν αργότερα στην οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου. Μεταπολεμικά ο Ανδριακός επιχείρησε κάποια ανοίγματα μέσα από τις σχέσεις των ανδριωτών επιχειρηματιών και εφοπλιστών με το ελληνικό ποδόσφαιρο. Έτσι ορισμένοι σημαντικοί ανδριώτες παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου έφεραν για φιλικούς αγώνες τις μεγάλες ομάδες του κέντρου στο νησί. Ο σπουδαιότερος αγώνας έγινε το 1959 με την πρώτη ομάδα της ΑΕΚ. Ο τότε πρόεδρος της ΑΕΚ Νίκος Γκούμας είχε την πρωτοβουλία. Ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια η ερασιτεχνική του Ολυμπιακού και η εφηβική ομάδα του Παναθηναϊκού. Όλα αυτά έγιναν δυνατά γιατί μεταξύ 1956 και 1975 μια σειρά σημαντικοί ανδριώτες οικονομικοί παράγοντες είχαν ανάμειξη με τα διοικητικά των μεγάλων ελληνικών ποδοσφαιρικών ομάδων. Αναφέρουμε ενδεικτικά τον Νίκο Γκούμα (πρόεδρο της ΑΕΚ 1956-1963), τον Μιχάλη Τρικόγλου (πρόεδρο της ΑΕΚ 1966-1967), τον Αντώνη Ματζαβελάκη (πρόεδρο και σημαντικού παράγοντα του Παναθηναϊκού στη δεκαετία του 1960) και τον Νίκο Γουλανδρή (πρόεδρο του Ολυμπιακού 1972-1975). Όμως παρά την πρώιμη ποδοσφαιρική αφύπνιση που έφερε ο Ανδριακός κατά την πρώτη εποχή του και παρά τις διοικητικές δραστηριότητες σημαντικών ανδριωτών παραγόντων σε πανελλήνιο επίπεδο, το ανδριώτικο ποδόσφαιρο έμεινε πίσω. Ο λόγος είναι πως μέχρι το 1980 δεν υπήρχε τοπικό πρωτάθλημα στις Κυκλάδες. Έτσι, ο Ανδριακός βρέθηκε μόλις το 1980-1981 με άλλες 12 ομάδες των Κυκλάδων να συστήνουν την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων και να διοργανώνουν το πρώτο πρωτάθλημα το 1981. Πρώτος πρωταθλητής ανακηρύχθηκε ο Α.Ο. Σύρου. Για τις ανάγκες εκείνου του πρωταθλήματος μετά από επίπονες και δραστήριες ενέργειες των τότε διοικούντων του συλλόγου Α. Κέτση, Γ. Νικολαϊδη και Γ. Κωβαίου, με επιχορήγηση της ΓΓ Αθλητισμού κατασκευάζεται το 1981 στο Παραπόρτι το πρώτο γήπεδο με κανονικές διαστάσεις. Επιπλέον δημιουργούνται και 6 λωρίδες στίβου από κεραμιδόσκονη…

Οι λόγοι που το πρωτάθλημα στις Κυκλάδες ξεκίνησε τόσο αργά έχουν να κάνουν κυρίως με το πρόβλημα της ακτοπλοΐας κατά τους χειμερινούς μήνες και με το υψηλό οικονομικό κόστος της μετακίνησης που καθιστούσε αδύνατη για χρόνια την δημιουργία ενός πρωταθλήματος. Επίσης το μέγεθος κα ο πληθυσμός της Άνδρου δεν μπορούσαν να «στηρίξουν» αποτελεσματικά ένα τοπικό πρωτάθλημα στο νησί. Καθόλου τυχαίο πως στις Κυκλάδες μόνο η Σύρος με την πολυπληθή Ερμούπολη και την τακτική συγκοινωνία μπόρεσε κατά διαστήματα να στηρίξει μια ποδοσφαιρική ομάδα που έπαιξε για χρόνια στο πρωτάθλημα του Πειραιά.
Η νεότερη εποχή
Από το 1981 και μετά υπάρχει μια συνεχή αναβάθμιση των αθλητικών δρώμενων στην Άνδρο. Ο Ανδριακός Ο. Φ. συμμετέχει στο πρωτάθλημα Κυκλάδων. Έτσι το ποδόσφαιρο κερδίζει μια θέση στην καθημερινότητα του νησιού. Παράλληλα δημιουργούνται και δύο άλλες ομάδες στο Κόρθι και στο Μπατσί. Ο Αστέρας Κορθίου και ο Α.Ο. Υδρούσας. Σύντομα απέκτησαν και αυτές δικά τους γήπεδα. Από το 1987 και μετά ο Ανδριακός αποκτά καλύτερη οργάνωση καθώς ο Μιχάλης Γουλανδρής, γόνο της γνωστής εφοπλιστικής οικογένειας του νησιού εμπλέκεται ενεργά με τα διοικητικά του συλλόγου βοηθά οικονομικά τον σύλλογο επί πολλά χρόνια και ανακηρύσσεται επίτιμος πρόεδρος του. Ο Μ. Γουλανδρής βρέθηκε κοντά στην ομάδα γιατί κατά τη δεκαετία του 1970 (όπως προηγουμένως και ο πατέρας του Ιωάννης Μ. Γουλανδρής στη δεκαετία του 1930) είχε παίξει ποδόσφαιρο στον Ανδριακό.
Μετά το 1990 ο σύλλογος αλλάζει όνομα σε Ολυμπιακός Ανδριακός Όμιλος Φιλάθλων και αλλάζει κα χρώματα από μπλε άσπρο σε κόκκινο άσπρο. Τις χρονιές αυτές η ομάδα παρουσιάζει αρκετά σκαμπανεβάσματα καταφέρνει όμως και κερδίζει τέσσερα πρωταθλήματα της Β΄ Κατηγορίας Κυκλάδων (1990-1991, 1994-1995, 1999-2000, 2002-2003).
Την έρευνα για την ιστορία του Ανδριακού Ο.Φ. έγραψε ο Διαμαντής Μπασαντής (συγγραφέας, επικοινωνιολόγος και δημοσιογράφος). Ο ίδιος είχε και την επιμέλεια για την δημοσίευση της στην εφημερίδα Ανδριακή τον Μάρτιο του 2009. Η αναδημοσίευση τους στην ιστοσελίδα του Ανδριακού γίνεται μετά από άδεια του συγγραφέα και της εφημερίδας.